از همان روز که فرزند زیاده خواه آدم (علیه السلام) کلوخ نفس به سرپنجة جهل گرفت و به زورمندی ستم، هابیل را بکشت؛ جنگ به دیدار آدمی زادگان آمد و چهره به غمزه برافروخت و رخسار نفرینی را در آینه ها به تماشا گذاشت

خاطب این فریاد های اعتراض، نهاد های بی حال بین المللی و سازمانهای دروغگوی حقوق بشری نیستند که گاهی به نعل و گاه به میخ می زنند و سیخ راه می روند و بیانیه های بی بو و بی خاصیت صادر می فرمایند. مخاطب این فریادها، وجدان بشریت امروز است که در میان بوقهای تبلیغیاتی جهان، آگاهی از او دریغ می شود و در غوغای هزاران خبرگزاری پیچیده، از ساده ترین واقعیت های روزگار بی خبر می ماند.

شاعران فرهیخته دفاع مقدس، اکنون با برخورداری از دو دهه تجربه گرانسنگ و پُر بار ادبی، امروز با ذهن و زبانی پیراسته و پالایش یافته و با تسلط کامل بر فُرم، در حوزه ی شعر پایداری، در صدد خلق آثاری با درون مایه های انسانی و جهانی هستند. شعر هایی که روح حرکت، تکاپو و بیداری را در کالبد مغضومین جهان بدمد و آنان را به قیام بر علیه مستکبران و جهانخواران وا دارد.